Ποίος στο σύντροφον απλώνει χέρι, ωσάν να βοηθηθεί· ποίος τη σάρκα του δαγκώνει όσο που να νεκρωθεί.

Δευτέρα, 10 Φεβρουαρίου 2014

ΤΟ ΤΙΜΗΜΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ (ΜΕΡΟΣ 2ο)




"Οι σπείρες ενός ερπετού είναι ακόμη πιο πολύπλοκες από τις τρύπες ενός τυφλοπόντικα"

Gilles Deleuze



Στο 1ο μέρος της σχετικής ομότιτλης επισκόπησής μας αναφερθήκαμε επιγραμματικά σε ορισμένες ατραπούς που δύναται να ακολουθήσει η τρομοκρατία συναρτήσει των νέων τεχνολογιών. Όσον αφορά την πολιτική επιμόρφωση των Εθνικιστών, θα ασχοληθούμε με πολλές και διαφορετικές θεματικές ενότητες στο εγγύς μέλλον. Προκειμένου ν' αντιμετωπισθεί αποφασιστικά το φαινόμενο της τρομοκρατίας, στην Γαλλία υιοθετήθηκε το 'Ιερό Δόγμα', ανάλογο της 'Μηδενικής Ανοχής' που εφαρμόστηκε σε ευρεία κλίμακα στον ευρωπαϊκό Νότο, μέχρι τις πρόσφατες αντιτρομοκρατικές σταυροφορίες που εξαπολύθηκαν στις χώρες πέραν του Ατλαντικού. Τα τελευταία χρόνια περάσαμε από το 'Ιερό Δόγμα' στην κατασταλτική δράση, στην στρατηγική της αντιτρομοκρατίας. Μέσα απ' το 'Ιερό Δόγμα', η γαλλική κυβέρνηση επιχείρησε να τηρήσει στάση ουδετερότητας απέναντι στην, όπως θα όφειλε βάσει λογικής, αμείλικτη πάταξη του φαινομένου. Η γαλλική κυβέρνηση εξέπεμψε το εξής μήνυμα προς την Διεθνή των τρομοκρατών: 'δεν έχετε τίποτα να κερδίσετε αλλά και τίποτα να φοβηθείτε'. Για την ελληνική κυβέρνηση, ούτε λόγος. 'Σφάξε με Πασά μου ν΄αγιάσω', το νέο δόγμα της εξωτερικής και μη πολιτικής, μα κυρίως της εξωτερικής που καθορίζει την εσωτερική.

Η Μηδενική ανοχή αποτελεί έναν όρο ο οποίος συνδέθηκε με το όνομα του δημάρχου της Νέας Υόρκης Rudolph Giuliani και με την πρώτη εφαρμογή αυτών των τεχνολογιών κοινωνικού ελέγχου με απώτερο σκοπό την υποτιθέμενη αντιμετώπιση του κοινού ποινικού εγκλήματος.



Ο ανταρτοπόλεμος αποδείχθηκε λίαν αποδοτικό μέσο πολιτικής πίεσης στην πρώην Γιουγκοσλαβία, την Κίνα, το Βιετνάμ, την Κούβα και σε άλλα μέρη του πλανήτη τα τελευταία 50 τουλάχιστον χρόνια του 20ου αιώνα. Η Τρομοκρατία, με την μορφή που όλοι γνωρίζουμε, δεν έχει να επιδείξει παρά ελάχιστες επιτυχίες στον τομέα της πολιτικής πίεσης. Μάλιστα, το ακριβώς αντίθετο συνέβη από το αρχικώς προσδοκώμενο, εφόσον αυτή χειραγωγήθηκε από τις κυβερνήσεις και αποτέλεσε όπλο στα χέρια τους για την καταπίεση των μαζών, αντί της απελευθέρωσής τους.

Οι Ιρλανδοί και οι Εβραίοι αποτελούν τους μοναδικούς λαούς οι οποίοι επέτυχαν να εγκαθιδρύσουν δικά τους ανεξάρτητα κράτη με την από μέρους τους χρήση μεθόδων εκτεταμένης Τρομοκρατίας.



Μην ξεχνάμε ότι η Τρομοκρατία διεξάγεται από ανθρώπους και απευθύνεται σε ανθρώπους. Η Τρομοκρατία αποτελεί ένα παρακλάδι στον κορμό του βαθέως Κράτους. Το βαθύ Κράτος έχει την δυνατότητα να την μεταχειρίζεται όπως αυτό επιθυμεί, μα πολύ περισσότερο όποτε το επιθυμεί. Η Τρομοκρατία, ανεξάρτητα της πολιτικής χροιάς που λαμβάνει, μπορεί να αποτελέσει εξίσου μια επικερδή επιχειρηματική δραστηριότητα. Μια κομπίνα μεταξύ των πολιτικών και των καθ' όλα οικείων εκτελεστικών οργάνων τους. Μέσω της τεχνολογικά προηγμένης τρομοκρατίας, ξεπλένεται με χαρακτηριστική ευκολία αρκετό μαύρο χρήμα, με την μυστικότητα που αρμόζει και φυσικά με την σύμφωνη γνώμη των (συν)εταίρων.



Οι επιχειρησιακοί τρομοκράτες προβαίνουν σε απαγωγές, εμπρησμούς, δολοφονίες, βομβιστικές επιθέσεις, πάσης φύσεως εκβιασμούς, κοινός στόχος των οποίων είναι η απόσπαση χρηματικών ποσών, όσο το ξέπλυμμα μαύρου χρήματος από άλλες παράνομες ενέργειες. Προσφέρουν τις εγκληματικές ικανότητές τους στον εκάστοτε ενδιαφερόμενο μεγαλοπαράγοντα, ο οποίος κρίνει αναλόγως πως μπορούν αυτές να αξιοποιηθούν για ιδία συμφέροντα, κάθε είδους. Για να γίνει ακόμα πιο κατανοητό, αρκεί να σκεφτείτε έναν πολιτικό αγύρτη ή ένα σύνολο πολιτικών αλητών να 'επινοικιάζουν' ορισμένα τελειωμένα παρτάλια που δεν έχουν δισταγμό να σκοτώσουν ακόμα και τη μάνα τους προκειμένου να αποκομίσουν χρήματα. (Για περισσότερα μελετήστε το 'Εισαγωγή στη νεοτρομοκρατία, μια εννοιολογική προσέγγιση')



Τρανταχτό παράδειγμα ταύτης δράσης η ανθελληνική βουλγαρόφωνη 'Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση' (VMRO) που έδρασε στις αρχές του 1900, ενώ συνεργάστηκε με τα πλέον ανθελληνικά στοιχεία που υπήρχαν στην Θεσσαλονίκη, Βαβέλληνες και Εβραίους. Ξεκίνησαν την σταδιοδρομία τους στο έγκλημα, παριστάνοντας τους θιγμένους 'υπερεθνικιστές', διεκδικώντας πεισματικά την ανεξαρτησία της Μακεδονίας, ωστόσο λίγο αργότερα απέδειξαν πως δεν ήταν τίποτα άλλο από βρώμικοι έμμισθοι υπαλληλίσκοι που δρούσαν σε βάρος της Ελλάδος και ως συνήθως οι εντολές τους υπαγορεύονταν από τα ανατολικά σύνορά μας. Αργότερα, στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, οι ίδιοι ανθέλληνες έδρασαν εκ νέου μισθοφορικά ως τάγμα πληρωμένων δολοφόνων. Αυτά σχετικά με τους σύγχρονους καπεταναίους, ωστόσο πάντοτε 'ασύλληπτους' Μαζιώτηδες και Ξηρούς οίνους και καρπούς...



Ανατρέχοντας στην πολιτική ιστορία της Λατινικής Αμερικής, θα δούμε τις παραδοσιακές μεθόδους των αστυνοικών αρχών να αποτυγχάνουν να ανακόψουν το κύμα Τρομοκρατίας στο μεσοδιάστημα των στρατιωτικών πραξικοπημάτων, που διαδέχονταν το ένα το άλλο. Η απάντηση που δόθηκε ήταν η μαζική ανεξέλεγκτη χρήση Βίας. Η Τρομοκρατία των ανταρτών απαντήθηκε με ένα μεγαλύτερο κύμα ανελέητης Τρομοκρατίας από μέρους του Κράτους. Ο 'Βρώμικος Πόλεμος', όπως και έμεινε γνωστός στην ιστορία, έλαβε σάρκα και οστά, περισσότερο κυριολεκτικά παρά μεταφορικά. Όλα αυτά συνέβησαν στην Αργεντινή των ετών 1976-1977. Έπειτα από το στρατιωτικό Πραξικόπημα του Μαρτίου του 1976, ο Στρατός της Αργεντινής συνεπικουρούμενος από τα περιβόητα τάγματα θανάτου, όπως μεταξύ άλλων ήταν και η 'Αντικομμουνιστική Συμμαχία της Αργεντινής', προέβη σε απαγωγές, βασανιστήρια και εκτελέσεις χωρίς καν οιαδήποτε δίκη εναντίων των ανταρτών πόλεων ('Montoneros'), των υποστηρικτών τους, και όσων θεωρούνταν επικίνδυνοι για την ασφάλεια του αργεντίνικου λαού. Εικάζεται πως δεκαπέντε χιλιάδες άνδρες, γυναίκες και παιδιά νεαρής ηλικίας εξαφανίστηκαν την περίοδο εκείνη. Μια προσφιλής μέθοδος ήταν να πετούν τους αντιφρονούντες από αεροσκάφη που βρίσκονταν εν πτήσει πάνω από τον Ατλαντικό.


Ο Καπετάνιος Adolfo Scilingo προέβη στην σχετική ομολογία μόλις το 1995, ότι περισσότεροι από χίλιοι πεντακόσιοι αριστεριστές και 'ανεπιθύμητοι' στην Αργεντινή έγιναν τροφή για τους καρχαρίες. Ο Στρατηγός της Ιβηρικής Manuel Saint-Jean προέβη στην αφοπλιστική δήλωση: 'Πρώτα θα σκοτώσουμε τους ταραξίες. Έπειτα τους πρόθυμους συνεργάτες τους. Έπειτα όλους τους συμπαθούντες των. Κατόπιν όσους παραμένουν αδιάφοροι. Τελικά όσους παραμένουν αναποφάσιστοι'.



Αναφέραμε ορισμένα μονάχα παραδείγματα, τι εστί Τρομοκρατία και τι αυτό συνεπάγεται για την ζωή των Πολιτών. Όταν αυτή χτυπήσει την πόρτα μας, όπως συνέβη με την πρόσφατη δολοφονία των συναγωνιστών μας Φουντούλη και Καπελώνη και τον τραυματισμό του συναγωνιστή Γέροντα, το Κράτος θα την μεταχειριστεί για την καταστολή των αντιφρονούντων. Η κατάσταση εκτάκτου ανάγκης είναι πολύ κοντά μας, κάθε στιγμή. Σήμερα περισσότερο από ποτέ άλλοτε. Πρέπει να γίνει κατανοητό σε όλους πως δεν υφίστανται νομικοί περιορισμοί και ηθικοί ενδιασμοί στην περίπτωση που κατρακυλήσουμε έρμαια της ασυδοσίας του κρατικού μηχανισμού. Των Τρομοκρατών του...



Η δολοφονία των Φουντούλη και Καπελώνη, αλλά και σωρεία τρομοκρατικών ενεργειών και άλλων εγκληματικών ενεργειών που σκοπίμως παραμένουν ανεξιχνίαστες εδώ και αρκετά χρόνια, ιδίως στην μετά-17ης Νοέμβρη εποχή της νεο-τρομοκρατίας, δεν αποτελούν τίποτα άλλο από το μακρύ χέρι του ξένου παράγοντα που καιροφυλακτεί, ώστε να δράσει κατάλληλα παρεμβαίνοντας 'με το γράμμα του νόμου' στα εσωτερικά της πατρίδος μας.



Εστέ άπαντες σε εγρήγορση, οι καιροί επιφυλάσσουν εκπλήξεις. Σε κάθε περίπτωση για εμάς τους ίδιους σημασία έχει να παραμείνουμε σε πολεμική ετοιμότητα, ώστε να επιφέρουμε την κατάλληλη στιγμή το τελειωτικό πλήγμα στην καρδιά του Κτήνους. Τίποτα δεν μπορεί να ματαιώσει τον σπόρο που φυτέψαμε βαθιά στην καρδιά των Εθνικιστών!



ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΓΕΝΝΑΕΙ ΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ. ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ. Η ΜΠΑΝΑΝΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΑΔΙΣΤΑΝ ΘΑ ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΕΙ. Η ΩΡΑ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΚΟΝΤΑ ΑΠΌ Ο,ΤΙ ΝΟΜΙΖΕΤΕ! ΜΙΣΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΚΟΥΛΗΚΙΑ ΘΑ ΣΑΣ ΛΙΩΣΟΥΜΕ!



...συνεχίζεται